Τα ροφήματα με ηλεκτρολύτες δεν είναι για όλους τους ασκούμενους

Τα ροφήματα ηλεκτρολυτών έχουν γίνει βασικό στοιχείο στα γυμναστήρια και στις διαδρομές για τρέξιμο, καθώς προβάλλονται ως απαραίτητα για καλύτερη απόδοση και ταχύτερη αποκατάσταση. Αρχικά χρησιμοποιούνταν κυρίως από αθλητές υψηλού επιπέδου, ιδίως σε έντονη προπόνηση και σε συνθήκες ζέστης. Πλέον όμως έχουν περάσει δυναμικά στην καθημερινότητα και διαφημίζονται ακόμη και σε περιστασιακούς ασκούμενους, εργαζόμενους γραφείου ή μετακινούμενους, ως καθημερινή «ενίσχυση ενυδάτωσης». Κυκλοφορούν σε μορφή αθλητικών ποτών, φακελίσκων ή σκονών, με κόστος που μπορεί να φτάσει αρκετά ευρώ την ημέρα.

Οι ηλεκτρολύτες είναι μέταλλα, όπως το νάτριο, το κάλιο και το μαγνήσιο, τα οποία παίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της λειτουργίας των νεύρων, των μυών και της ισορροπίας υγρών στο σώμα. Ωστόσο, σύμφωνα με τον καθηγητή Graeme Close, κορυφαίο ερευνητή αθλητικής διατροφής στο Πανεπιστήμιο Liverpool John Moores, οι περισσότεροι άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα χωρίς πραγματική ανάγκη.

Όπως εξηγεί, είναι σπάνιο ο οργανισμός να εμφανίσειέλλειψηηλεκτρολυτών, καθώς διαθέτει μηχανισμούς που διατηρούν τα επίπεδά τους σταθερά. Οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν επαρκείς ποσότητες μέσω μιας κανονικής και ισορροπημένης διατροφής, δεδομένου ότι πολλά τρόφιμα περιέχουν αλάτι, ενώ τα φρούτα και τα λαχανικά παρέχουν κάλιο και μαγνήσιο.

Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες ειδικές περιπτώσεις στις οποίες η χρήση ηλεκτρολυτών μπορεί να είναι χρήσιμη. Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης και έντονης άσκησης, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από έντονη εφίδρωση, τα επίπεδα ηλεκτρολυτών μπορεί να μειωθούν σημαντικά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αναπλήρωση νατρίου μπορεί να είναι ωφέλιμη, ειδικά για άτομα που χάνουν μεγάλες ποσότητες αλατιού μέσω του ιδρώτα. Επιπλέον, τα ροφήματα ηλεκτρολυτών μπορούν να αυξήσουν το αίσθημα της δίψας, βοηθώντας ορισμένους να καταναλώσουν περισσότερα υγρά, κάτι απαραίτητο σε πολύωρη άσκηση.

Αντίθετα, για μέτριας έντασης δραστηριότητες, όπως μια προπόνηση στο γυμναστήριο ή ένα τρέξιμο 5 χιλιομέτρων, τα ροφήματα ηλεκτρολυτών δεν είναι αναγκαία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το απλό νερό είναι επαρκές για την ενυδάτωση. Ο καθηγητής Close συνιστά να αποφεύγεται η περιττή δαπάνη χρημάτων για τέτοια προϊόντα, εκτός αν κάποιος απλώς απολαμβάνει τη γεύση τους και αυτό τον ενθαρρύνει να πίνει περισσότερα υγρά.

Αν κάποιος επιθυμεί μια οικονομικότερη εναλλακτική, προτείνεται ένα απλό σπιτικό μείγμα: δύο τρίτα νερό, ένα τρίτο χυμός φρούτων (όπως ανανάς) και μια μικρή πρέζα αλάτι, όσο να γίνεται μόλις αντιληπτή στη γεύση. Αυτό δημιουργεί ένα ισορροπημένο διάλυμα υδατανθράκων και ηλεκτρολυτών περίπου 6%.

Επιπλέον, δεν υπάρχουν επαρκή επιστημονικά στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι η κατανάλωση ηλεκτρολυτών νωρίς το πρωί προσφέρει κάποιο ιδιαίτερο όφελος. Μάλιστα, τρόφιμα όπως μια ομελέτα περιέχουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ηλεκτρολυτών σε σύγκριση με ένα φακελάκι συμπληρώματος, καθιστώντας το πρωινό γεύμα πιο αποτελεσματική επιλογή.

Αν και τα ροφήματα ηλεκτρολυτών δεν αυξάνουν την ταχύτητα ή τη δύναμη, τα αθλητικά ποτά έχουν ισχυρή επιστημονική βάση όσον αφορά τους υδατάνθρακες. Ο οργανισμός μπορεί να αποθηκεύσει ενέργεια για περίπου 70 έως 90 λεπτά έντονης άσκησης, επομένως οι αθλητές που προπονούνται για μεγαλύτερη διάρκεια μπορούν να ωφεληθούν από την αναπλήρωση υδατανθράκων. Πέρα από το νερό, τους υδατάνθρακες και το νάτριο, δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις ότι η πρόσληψη άλλων μετάλλων προσφέρει πρόσθετα οφέλη.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Συμπερασματικά, τα ροφήματα ηλεκτρολυτών έχουν θέση μόνο σε περιπτώσεις μακράς, έντονης ή θερμικά απαιτητικής άσκησης. Για την καθημερινή φυσική δραστηριότητα, το νερό και μια ισορροπημένηδιατροφή είναι επαρκή. Τέλος, ο καθηγητής Close προειδοποιεί ότι οι διαφημιστικοί ισχυρισμοί περί εντυπωσιακής βελτίωσης της απόδοσης δεν στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα και πρέπει να αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό.