Βελτίωση του χρόνου επιβίωσης των ατόμων με καρκίνο με περισσότερη γυμναστική

Η συστηματική άσκηση αποτελεί εδώ και χρόνια βασικό πυλώνα πρόληψης και προαγωγής της υγείας, με πληθώρα επιστημονικών δεδομένων να δείχνουν ότι συμβάλλει στη μακροζωία. Μια νέα μεγάλης κλίμακας μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open, έρχεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο αυτή τη θέση, αναδεικνύοντας τον ρόλο της σωματικής δραστηριότητας στην επιβίωση μετά από διάγνωση καρκίνου.

Η έρευνα εξέτασε λιγότερο συχνά μελετημένους τύπους καρκίνου, όπως της ουροδόχου κύστης, του ενδομητρίου, των νεφρών, του πνεύμονα, της στοματικής κοιλότητας, των ωοθηκών και του ορθού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συμμετοχή σε μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα μετά τη διάγνωση συνδέεται με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το εύρημα ότι ακόμη και άτομα που ήταν σωματικά αδρανή πριν από τη διάγνωση μπορούν να ωφεληθούν εάν ξεκινήσουν να ασκούνται στη συνέχεια.

Η μελέτη συγκέντρωσε δεδομένα από έξι μεγάλες μακροχρόνιες επιδημιολογικές έρευνες και περιέλαβε 17.141 ενήλικες επιζώντες καρκίνου. Οι συμμετέχοντες είχαν καταγράψει τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας πριν και μετά τη διάγνωση, με μέση χρονική απόσταση 2,8 ετών από τη διάγνωση, ώστε να αποκλειστεί η περίοδος εντατικής θεραπείας. Η σωματική δραστηριότητα μετρήθηκε σε MET-ώρες ανά εβδομάδα, σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες που προτείνουν 150–300 λεπτά μέτριας άσκησης εβδομαδιαίως.

Κατά τη διάρκεια σχεδόν 11 ετών παρακολούθησης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οποιαδήποτε ποσότητα μέτριας έως έντονης άσκησης μετά τη διάγνωση σχετιζόταν με μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο. Σε επιζώντες καρκίνου ουροδόχου κύστης, ακόμη και χαμηλά επίπεδα δραστηριότητας συνδέθηκαν με 33% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου. Σε περιπτώσεις καρκίνου ενδομητρίου, η τήρηση των συνιστώμενων επιπέδων άσκησης συσχετίστηκε με 60% μικρότερο κίνδυνο, ενώ στον καρκίνο του πνεύμονα η μείωση έφτανε έως και 62%. Αντίστοιχα, σε καρκίνους της στοματικής κοιλότητας και του ορθού, τα μεγαλύτερα οφέλη παρατηρήθηκαν σε άτομα που ασκούνταν σε επίπεδα διπλάσια των συστάσεων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι άτομα που ήταν αδρανή πριν από τη διάγνωση αλλά υιοθέτησαν πιο ενεργό τρόπο ζωής μετά, εμφάνισαν σημαντική μείωση του κινδύνου θνησιμότητας. Το εύρημα αυτό υπογραμμίζει ότι δεν είναι ποτέ αργά για να ξεκινήσει κανείς άσκηση και να αποκομίσει οφέλη.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το περπάτημα αποτελεί έναν απλό και προσβάσιμο τρόπο έναρξης. Μικρές «δόσεις» κίνησης μέσα στην ημέρα -ακόμη και πέντε λεπτά κάθε φορά- μπορούν να συσσωρευτούν και να αποφέρουν ουσιαστικό όφελος. Στόχος παραμένουν τα 150 λεπτά μέτριας άσκησης την εβδομάδα ή εναλλακτικά 75 λεπτά έντονης δραστηριότητας, ενώ συστήνεται και η προσθήκη ασκήσεων ενδυνάμωσης δύο φορές την εβδομάδα.

Παράγοντες όπως η κόπωση, ιδιαίτερα συχνή στους επιζώντες καρκίνου, απαιτούν σταδιακή προσαρμογή και προσεκτική παρακολούθηση. Η επαρκής ενυδάτωση, η σωστή διατροφή και η καθοδήγηση από επαγγελματία υγείας μπορούν να διευκολύνουν την ασφαλή ένταξη της άσκησης στην καθημερινότητα.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Συνολικά, τα ευρήματα της μελέτης ενισχύουν την άποψη ότι η σωματική δραστηριότητα δεν αποτελεί απλώς στοιχείο καλής φυσικής κατάστασης, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως σημαντικός παράγοντας βελτίωσης της επιβίωσης μετά από καρκίνο. Ακόμη και μικρές αλλαγές προς έναν πιο ενεργό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν ουσιαστική διαφορά στην πορεία της υγείας.