Ασκήσεις για τον θώρακα και τη σπονδυλική στήλη μειώνουν τους πόνους στην πλάτη

Ο χρόνιος ή επαναλαμβανόμενος πόνος στην πλάτη είναι ένα κοινό πρόβλημα που ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Πολλοί άνθρωποι έχουν δοκιμάσει διαφορετικές μεθόδους για ανακούφιση, από ενδυνάμωση του κορμού έως διατάσεις και αλλαγές στη στάση σώματος, και πολλές φορές βλέπουν μόνο μερική βελτίωση. Ένας παράγοντας που συχνά παραβλέπεται στην παραδοσιακή προσέγγιση είναι η κινητικότητα του θωρακικού κλωβού και ο ρόλος της στη σπονδυλική λειτουργία και στον πόνο της πλάτης.  

Ο θωρακικός κλωβός περιλαμβάνει τις πλευρές και τις αρθρώσεις που μεσολαβούν μεταξύ των πλευρών και των σπονδύλων, επιτρέποντας την εκτεταμένη κίνηση του άνω σώματος και την αποτελεσματική αναπνοή. Έχει ένα ζωτικό ρόλο όχι μόνο στην προστασία ζωτικών οργάνων αλλά και στη μετάδοση δυνάμεων κατά την κίνηση. Όταν οι αρθρώσεις και οι δομές του θωρακικού κλωβού χάνουν την ελαστικότητά τους ή γίνονται δυσκίνητες με την πάροδο του χρόνου, αυτή η μειωμένη κινητικότητα μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη σπονδυλική στήλη και να οδηγήσει σε αυξημένη φόρτιση της πλάτης.  

Ο πόνος που προκύπτει σε αυτές τις περιπτώσεις εμφανίζεται συχνά όταν ο θωρακικός κλωβός αναπτύσσει σταδιακή δυσκαμψία. Αυτή η δυσκαμψία δεν γίνεται αμέσως αντιληπτή, επειδή εξελίσσεται πολύ αργά και συχνά συνδέεται με την καθημερινή μας στάση, τις συνήθειες κίνησης ή ακόμα και με τον τρόπο που αναπνέουμε. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ανάμειξη της αναπνευστικής λειτουργίας με την κινητικότητα του θώρακα είναι καθοριστική: αν η αναπνοή είναι ρηχή ή περιορισμένη, οι πλευρές δεν κινούνται με όλη τους την ελευθερία, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμό της κινητικότητας συνολικά.  

Όταν αυτή η κινητική δυσλειτουργία βρίσκεται σε εξέλιξη, η σπονδυλική στήλη και οι μύες της πλάτης αναγκάζονται να λειτουργούν υπό συνθήκες αυξημένων δυνάμεων, προκειμένου να διατηρήσουν την ευστάθεια και τη στήριξη του κορμού. Σε αυτή την περίπτωση, παρά τις προσπάθειες ενδυνάμωσης ή διατάσεων στην περιοχή της οσφυϊκής μοίρας, η βασική αιτία παραμένει άλυτη: Η έλλειψη φυσιολογικής, ελεύθερης κίνησης στον θωρακικό κλωβό.  

Η σημασία των μηχανικών αυτών παραγόντων έγκειται στο γεγονός ότι οι 12 σπόνδυλοι της θωρακικής μοίρας συνδέονται απευθείας με τις 12 πλευρές, δημιουργώντας μια ανατομική αλυσίδα που μεταφέρει και κατανέμει τις δυνάμεις που ασκούνται στην πλάτη. Όταν αυτή η αλυσίδα λειτουργεί σωστά, η κίνηση και η σταθερότητα του κορμού υπηρετούν μια ισορροπία μεταξύ ευκαμψίας και δύναμης. Αν όμως ο θωρακικός κλωβός χάνει μέρος αυτής της ευκαμψίας, τότε τα υποκείμενα μυικά και σκελετικά συστήματα μπορεί να υπερλειτουργούν για να συμπληρώσουν αυτή τη λιγότερο ευκίνητη «κρίσιμη» περιοχή, και με αυτό τον τρόπο να προκαλείται ή να επιδεινώνεται ο πόνος στην πλάτη.  

Δεν είναι απαραίτητο κάθε περίπτωση πόνου στην πλάτη να οφείλεται αποκλειστικά σε δυσκαμψία του θωρακικού κλωβού. Συχνά συνυπάρχουν πολλαπλές αιτίες, από μυϊκές ανισορροπίες μέχρι προβλήματα στις αρθρώσεις ή στη σπονδυλική στήλη, και ένας ολοκληρωμένος γιατρός ή φυσικοθεραπευτής θα εξετάσει το σύνολο της κινητικότητας του σώματος πριν καθορίσει θεραπεία.

Ωστόσο, μια πρακτική προσέγγιση που αναφέρεται είναι η ενσωμάτωση ασκήσεων κινητικότητας του θωρακικού κλωβού και τεχνικών αναπνοής στην καθημερινή ρουτίνα. Αυτές επικεντρώνονται στο να βελτιώσουν την ελευθερία κίνησης στις πλευρές και τις αρθρώσεις του θώρακα, να μειώσουν τη μυϊκή τάση και να επαναφέρουν έναν πιο φυσικό τρόπο αναπνοής και κίνησης. Μέσα από αυτό το είδος αυξημένης προσοχής στη μηχανική του σώματος, πολλοί άνθρωποι αναφέρουν μείωση του πόνου, καλύτερη λειτουργική κινητικότητα και γενική βελτίωση της ποιότητας ζωής.  

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Η κατανόηση του πόνου στην πλάτη συνεχίζει να εξελίσσεται με την έμφαση να μη δίνεται μόνο στην ενδυνάμωση και στις διατάσεις της μέσης, αλλά στην ολιστική κινητικότητα του κορμού και στον τρόπο που συχνά το σώμα αντισταθμίζει τη δυσκαμψία σε ένα μόνο τμήμα του. Αυτή η προσέγγιση, όπως προτείνεται και από ειδικούς που συνέβαλαν στο άρθρο, μπορεί να ανοίξει νέο δρόμο στην ανακούφιση από τον πόνο και την πρόληψη επανεμφάνισης συμπτωμάτων, δίνοντας έμφαση στην καλή λειτουργία ολόκληρου του μυοσκελετικού συστήματος και όχι μόνο μιας μεμονωμένης περιοχής.