Ελέγχεται η δράση σύγχρονων αντιδιαβητικών φαρμάκων στην καλή λειτουργία της καρδιάς
12 Αυγούστου 2026, 09:00
Καθώς αυξάνεται η χρήση των φαρμάκων που βασίζονται στους αγωνιστές των υποδοχέων του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1 (GLP-1), οι ερευνητές εξετάζουν όλο και περισσότερο τις πιθανές επιδράσεις τους στην υγεία πέρα από τη ρύθμιση του σακχάρου και την απώλεια βάρους. Προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει τα φάρμακα GLP-1 με πιθανά οφέλη σε παθήσεις όπως η νεφρική και η ηπατική νόσος, το μεταβολικό σύνδρομο, η υπνική άπνοια, η καρδιαγγειακή νόσος, ακόμη και η Νόσος Αλτσχάιμερ και η διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The BMJ προσθέτει στοιχεία σχετικά με την καρδιαγγειακή προστασία που μπορεί να προσφέρει η τιρζεπατίδη, η δραστική ουσία των φαρμάκων Mounjaro και Zepbound.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από σχεδόν 53.000 άτομα με διαβήτη τύπου 2 και εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η μία ξεκίνησε θεραπεία με τιρζεπατίδη και η άλλη έλαβε σιταγλιπτίνη, ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο αντιδιαβητικό φάρμακο. Στη συνέχεια αξιολογήθηκε ο κίνδυνος σοβαρών καρδιαγγειακών συμβαμάτων (MACE), όπως το έμφραγμα, το εγκεφαλικό επεισόδιο και ο θάνατος από οποιαδήποτε αιτία.
Μετά από ένα έτος, ο κίνδυνος για ένα σημαντικό καρδιαγγειακό συμβάν ήταν 2,9% στην ομάδα της τιρζεπατίδης, έναντι 4,4% στην ομάδα της σιταγλιπτίνης. Αυτό αντιστοιχεί σε απόλυτη διαφορά περίπου 1,4 ποσοστιαίας μονάδας. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι για κάθε περίπου 70 ασθενείς που θα λάμβαναν τιρζεπατίδη αντί για σιταγλιπτίνη επί έναν χρόνο, θα μπορούσε να προληφθεί ένα σοβαρό καρδιαγγειακό συμβάν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η χρήση τιρζεπατίδης συσχετίστηκε με 33% χαμηλότερο κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου σε σύγκριση με τη σιταγλιπτίνη. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Nils Krüger, το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι η μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων δεν οφείλεται αποκλειστικά στη μείωση της θνησιμότητας.
Οι πιθανοί μηχανισμοί φαίνεται να είναι πολλαπλοί. Η τιρζεπατίδη βελτιώνει τον γλυκαιμικό έλεγχο και μειώνει το σωματικό βάρος, ενώ μπορεί επίσης να επηρεάζει θετικά την αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια, τη φλεγμονή και άλλους καρδιομεταβολικούς παράγοντες κινδύνου.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι καμπύλες των καρδιαγγειακών συμβαμάτων άρχισαν να διαφοροποιούνται σχετικά νωρίς, πριν αναμένεται να έχει επιτευχθεί σημαντική απώλεια βάρους. Αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμμετέχουν άμεσα αγγειακές ή αντιφλεγμονώδεις δράσεις.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα ενισχύουν το ολοένα μεγαλύτερο σύνολο δεδομένων για τα καρδιομεταβολικά οφέλη των φαρμάκων που δρουν στο σύστημα GLP-1. Ωστόσο, τονίζουν ότι χρειάζονται μακροχρόνιες και τυχαιοποιημένες μελέτες για να διαπιστωθεί εάν τα οφέλη διατηρούνται για πολλά χρόνια και εάν ισχύουν και σε ευρύτερες ομάδες ασθενών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν ήδη διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο.
Συνολικά, τα νέα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η τιρζεπατίδη ενδέχεται να προσφέρει οφέλη που ξεπερνούν τον έλεγχο του σακχάρου και τη διαχείριση του βάρους. Παράλληλα, όμως, απαιτείται περισσότερη έρευνα ώστε να αποσαφηνιστούν οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις της στην καρδιαγγειακή και συνολική υγεία.
