Μεταμόσχευση μαλλιών επιλέγουν ως λύση της αραίωσης όλο και περισσότερες Αμερικανίδες
29 Νοεμβρίου 2025, 08:00
Σύμφωνα με το Harvard, τουλάχιστον το ένα τρίτο των γυναικών θα αντιμετωπίσει κάποια μορφή τριχόπτωσης στη ζωή του. Αν και οι αιτίες είναι πολλές, η πιο συνηθισμένη είναι η γυναικεία ανδρογενετική αλωπεκία, που αφορά περίπου το 40% των γυναικών στις ΗΠΑ μέχρι τα 50 τους.
Ξεκίνησε αργά: Mικρές τούφες μαλλιών μαζεύονταν στη ντουζιέρα. Σύντομα η Βρετανίδα bodybuilder Τρέισι Κις παρατήρησε ότι όταν βρέχονταν τα μαλλιά της, φαινόταν το κρανίο της. «Πάντα είχα πάρα πολύ πλούσια μαλλιά», λέει η ίδια. «Μετά τις γέννες των δύο παιδιών μου, στα 25, δεν πίστευα πως τα μαλλιά μου έγιναν σχεδόν ψίθυρος». Τα πρωινά, το χτένισμα ήταν πλέον τρόπος να το κρύψει. Τα έδενε σφιχτά για να καλύπτει τις αραίωσεις στους κροτάφους, ή κατέφευγε σε extensions, περούκες και καπέλα. «Σε κάθε φωτογραφία έβλεπα ότι χειροτέρευε μέρα με τη μέρα». Οι εξετάσεις της έδειξαν ελλείψεις σε βιταμίνες όπως ο σίδηρος. Είχε δοκιμάσει συμπληρώματα, ειδικά σαμπουάν και ακόμη και PRP (έγχυση πλάσματος στο τριχωτό), χωρίς αποτέλεσμα. «Σε διαλύει ψυχολογικά», λέει. «Νιώθεις πως ως γυναίκα τα μαλλιά είναι το στέμμα σου – και όταν το χάσεις, χάνεις και την ταυτότητάσου».
Το CNN μίλησεμε τρεις γυναίκες που κατέφυγαν στη χειρουργική λύση: Τη μεταμόσχευση μαλλιών. Παρότι οι άνδρες αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία στις επεμβάσεις, ο αριθμός των γυναικών αυξήθηκε πάνω από 16% από το 2021 ως το 2024.
Η Κις έμαθε πρώτη φορά για τη διαδικασία το 2011, όταν έψαχνε λύση για τον τότε σύντροφό της. Ρώτησε αν μπορούσε και η ίδια να κάνει μεταμόσχευση, αλλά –όπως θυμάται– την απέρριψαν λόγω φύλου. «Μου έλεγαν ότι γίνεται μόνο σε άνδρες».
Χρειάστηκαν 11 χρόνια έρευνας, περίπου 3.400 δολάρια και ένας γιατρός πρόθυμος να την αναλάβει, για να χειρουργηθεί τελικά. Το 2022 ταξίδεψε στην Τουρκία για FUE μεταμόσχευση 2.500 τριχοθυλακίων στη γραμμή των μαλλιών και τους κροτάφους. Η ανάρρωσή της ήταν γρήγορη — έφαγε έξω το ίδιο βράδυ και σταμάτησε τα παυσίπονα σε μία μέρα.
Ο πλαστικός χειρουργός Γκρεγκ Ουίλιαμς εξηγεί πως το προφίλ των γυναικών που βλέπει ποικίλλει: από όσες πάσχουν από τριχοφυΐα από έλξη λόγω σφιχτών χτενισμάτων, έως διεμφυλικές γυναίκες που θέλουν θηλυκότερη γραμμή μαλλιών. Η κληρονομικότητα παραμένει η βασική αιτία στις cis γυναίκες, αλλά συχνά δεν είναι οι ιδανικές υποψήφιες, γιατί η κατάσταση μπορεί να προχωρήσει με τον χρόνο αν δεν σταθεροποιηθεί. «Στις γυναίκες, η μεταμόσχευση αγοράζει χρόνο, δεν είναι μόνιμη λύση», λέει. Ορμόνες, εγκυμοσύνη, θηλασμός, στρες, ασθένειες και διατροφή επηρεάζουν πολύ περισσότερο τις γυναίκες. «Δεν κατανοούμε ακόμη πλήρως τη γυναικεία τριχόπτωση».
Η ανάγκη απαντήσεων οδηγεί πολλές γυναίκες σε ένα «κινούμενοστόχο». Οι μεταμοσχεύσεις στην Ευρώπη αυξήθηκαν 240% μεταξύ 2010–2021. Ο Ουίλιαμς φοβάται πως νέα κέντρα εκμεταλλεύονται την ευάλωτη ψυχολογία των ασθενών.
Η 40χρονη Σαμ Έβανς από τη Βρετανία πιστεύει ότι αξιολογήθηκε λανθασμένα. Η τριχόπτωση ξεκίνησε πριν 10 χρόνια, αλλά ντρεπόταν να το αντιμετωπίσει. Το 2019 ειδικός της είπε πως μάλλον έχει ανδρογενετική αλωπεκία. Μετά από ανεπιτυχές PRP το 2022, την παρέπεμψαν σε κλινική μεταμόσχευσης. Είχε ήδη ενημερώσει ότι πάσχει και από PCOS — παράγοντας που κάνει την τριχόπτωση απρόβλεπτη.
Πλήρωσε περίπου 8.500 δολάρια για μια 10ωρη, «εξουθενωτική» επέμβαση, όπου, όπως λέει,η αναισθησία δεν λειτούργησε σωστά. Τις πρώτες δύο εβδομάδες δεν έβγαινε από το σπίτι λόγω των πληγών. Η ανάρρωση ήταν στρεσογόνα λόγω των αυστηρών οδηγιών. Ο γιατρός της είπε ότι πιθανόν θα χρειαζόταν δύο ή τρεις μεταμοσχεύσεις λόγω χαμηλής πυκνότητας. Τώρα πιστεύει ότι δεν υπήρχε υγιής δότρια περιοχή ώστε να γίνει εξαρχής η επέμβαση.
Μετά το σοκ της επέμβασης, έχασε ακόμη περισσότερα μαλλιά. «Είναι χειρότερα από πριν». Πίστευε ότι η hairline της θα ενισχυόταν και θα μπορούσε να πιάνει τα μαλλιά της αλογοουρά. «Δεν μπορώ». Πλέον χρησιμοποιεί καθημερινά περούκες και δημιούργησε τη δική της σειρά. «Ακούγεται δραματικό, αλλά οι περούκες μου άλλαξαν τη ζωή».
Ο Ουίλιαμς τονίζει ότι πολλές γυναίκες χειρουργούνται χωρίς σωστή διάγνωση ή παρότι δεν είναι κατάλληλες υποψήφιες. Προτείνει να υπάρχει πλήρης διάγνωση, να μιλούν προσωπικά με τον χειρουργό και να προτιμούν γιατρούς πιστοποιημένους από την ISHRS.
Για την Κις, η μεταμόσχευση ήταν «η πιο ευφορική δεύτερη ευκαιρία». Για την Μποζόκ όμως, η χαρά σκιάστηκε όταν είδε τα βίντεό της να χρησιμοποιούνται παράνομα από εταιρείες για να προωθούν ατεκμηρίωτες θεραπείες. «Ο κόσμος αγοράζει την ελπίδα», λέει.
Παρά όλα αυτά, και οι τρεις γυναίκες βρήκαν διαδικτυακή κοινότητα και στήριξη, μοιράζοντας τις εμπειρίες τους. «Κατάλαβα ότι η ανδρογενετική αλωπεκία στις γυναίκες είναι πραγματικάσυχνή», λέει η Έβανς. «Συνδεόμαστε, μοιραζόμαστε ιστορίες, και βοηθάμε η μία την άλλη».
