Εμμηνόπαυση: Σε τι βοηθά η αερόβια άσκηση;

Η τακτική αερόβια άσκηση φαίνεται να συνδέεται με βελτίωση ορισμένων γνωστικών λειτουργιών στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Alzheimer’s Disease.

Σύμφωνα με άρθρο της Healthline, τα μεγαλύτερα οφέλη παρατηρήθηκαν σε γυναίκες που έκαναν περίπου 45 λεπτά μέτριας έντασης αερόβια άσκηση τέσσερις φορές την εβδομάδα, με τις πρώτες βελτιώσεις να γίνονται εμφανείς έπειτα από περίπου τρεις μήνες.

Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι η μελέτη ήταν σχετικά μικρή και τα ευρήματα χρειάζονται επιβεβαίωση σε μεγαλύτερες έρευνες.

Βελτίωση σε σχεδιασμό και λήψη αποφάσεων

Στη μελέτη συμμετείχαν 93 γυναίκες ηλικίας 20 έως 67 ετών, χωρίς γνωστικά προβλήματα, από τις οποίες το 43% είχε περάσει την εμμηνόπαυση.

Όλες είχαν χαμηλότερη από τον μέσο όρο καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση και δεν ασκούνταν τακτικά.

Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η μία ακολούθησε πρόγραμμα αερόβιας άσκησης για έξι μήνες, ενώ η άλλη έκανε ασκήσεις διατάσεων και ενδυνάμωσης.

Τα μεγαλύτερα γνωστικά οφέλη καταγράφηκαν στις γυναίκες που έκαναν 45 λεπτά αερόβιας άσκησης τέσσερις φορές την εβδομάδα.

Η βελτίωση αφορούσε κυρίως τις λεγόμενες εκτελεστικές λειτουργίες, στις οποίες περιλαμβάνονται η μνήμη εργασίας, η ικανότητα προσαρμογής σε διαφορετικές καταστάσεις, ο αυτοέλεγχος, η οργάνωση και η λήψη αποφάσεων.

Οι αλλαγές άρχισαν να παρατηρούνται περίπου στους τρεις μήνες και έγιναν πιο έντονες μέχρι το τέλος του εξαμήνου.

Τι θεωρείται μέτρια αερόβια άσκηση

Η αερόβια άσκηση περιλαμβάνει συνεχόμενη και ρυθμική δραστηριότητα που αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς και την αναπνοή.

Μέτρια ένταση θεωρείται συνήθως εκείνη κατά την οποία κάποιος μπορεί να μιλήσει, αλλά όχι να τραγουδήσει άνετα κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Παραδείγματα αποτελούν το γρήγορο περπάτημα, η ποδηλασία, ο χορός, η αεροβική στο νερό και ορισμένες πιο έντονες δραστηριότητες στον κήπο.

Πώς συνδέεται η άσκηση με την υγεία του εγκεφάλου

Η αερόβια άσκηση φαίνεται να επηρεάζει τον εγκέφαλο με διάφορους τρόπους.

Η καλύτερη καρδιοαγγειακή φυσική κατάσταση μπορεί να υποστηρίξει την αιμάτωση του εγκεφάλου και την παροχή οξυγόνου και γλυκόζης στα νευρικά κύτταρα.

Παράλληλα, η τακτική κίνηση μπορεί να συμβάλλει στον καλύτερο έλεγχο της αρτηριακής πίεσης, του σακχάρου και των λιπιδίων του αίματος, παράγοντες που συνδέονται επίσης με τη μακροχρόνια υγεία του εγκεφάλου.

Έρευνες έχουν ακόμη δείξει ότι η αερόβια άσκηση μπορεί να υποστηρίζει περιοχές όπως ο ιππόκαμπος, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στη μνήμη, καθώς και τις συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου.

Γιατί ενδιαφέρει ιδιαίτερα η περίοδος μετά την εμμηνόπαυση

Οι γνωστικές ενοχλήσεις αναφέρονται συχνότερα μετά την εμμηνόπαυση σε σχέση με πριν, γεγονός που ενδέχεται να σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με τη μείωση των οιστρογόνων.

Τα οιστρογόνα θεωρείται ότι έχουν ρόλο σε λειτουργίες του εγκεφάλου και στην αγγειακή υγεία, αν και η σχέση μεταξύ εμμηνόπαυσης, ηλικίας και γνωστικής έκπτωσης είναι σύνθετη.

Οι ερευνητές προσπάθησαν να λάβουν υπόψη την ηλικία στην ανάλυσή τους και εξακολούθησαν να παρατηρούν σχέση με την εμμηνόπαυση.

Ωστόσο, επειδή η ηλικία και η εμμηνόπαυση συνδέονται στενά, δεν είναι δυνατόν να διαχωριστεί πλήρως η επίδραση των δύο παραγόντων.

Δεν σημαίνει ότι προλαμβάνει το Αλτσχάιμερ

Παρότι η άσκηση σχετίζεται με καλύτερη συνολική γνωστική λειτουργία, τα συγκεκριμένα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι η αερόβια άσκηση προλαμβάνει τη νόσο Αλτσχάιμερ ή την άνοια.

Η συγκεκριμένη έρευνα ήταν δευτερογενής ανάλυση σχετικά μικρού αριθμού συμμετεχουσών και δεν εξέτασε μακροπρόθεσμα εάν οι γνωστικές βελτιώσεις οδηγούν σε χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας.

Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες, με καλύτερη καταγραφή των διαφορετικών σταδίων της εμμηνόπαυσης και με βιοδείκτες που σχετίζονται με το Αλτσχάιμερ, όπως το αμυλοειδές και η tau.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Τα μέχρι σήμερα στοιχεία, πάντως, ενισχύουν την άποψη ότι η τακτική αερόβια άσκηση αποτελεί έναν πρακτικό τρόπο υποστήριξης της συνολικής υγείας και της γνωστικής λειτουργίας κατά και μετά την εμμηνόπαυση.