Ψυχοθεραπεία: Ανάγκη για σαφείς κανόνες στην Κύπρο

11 Νοεμβρίου 2026, 14:17

Την ανάγκη θέσπισης σαφών κανόνων για την άσκηση της ψυχοθεραπείας στην Κύπρο επισημαίνει ο Σωματικός Ψυχοθεραπευτής και μέλος του Παγκύπριου Συνδέσμου Ψυχοθεραπευτών, Δημήτρης Ν. Σιούερ.

Όπως αναφέρει, η ψυχοθεραπεία αποτελεί μια επιστημονικά θεμελιωμένη διαδικασία, στον πυρήνα της οποίας βρίσκεται η θεραπευτική σχέση και η εμπιστοσύνη μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η άσκηση της ψυχοθεραπείας προϋποθέτει πολυετή και εξειδικευμένη εκπαίδευση σε αναγνωρισμένες σχολές, μέσα από προγράμματα που συνδυάζουν θεωρητική γνώση, βιωματική εκπαίδευση, προσωπική θεραπεία και εποπτευόμενη κλινική πρακτική.

Η προσωπική θεραπεία και η εποπτεία

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει στην προσωπική θεραπεία του ίδιου του ψυχοθεραπευτή, σημειώνοντας ότι βοηθά τον επαγγελματία να αναγνωρίζει προσωπικές δυσκολίες και αντιδράσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη θεραπευτική σχέση.

Παράλληλα, αναφέρεται στη σημασία της κλινικής εποπτείας, κατά την οποία ο ψυχοθεραπευτής επεξεργάζεται με κατάλληλα εκπαιδευμένο επόπτη ζητήματα που προκύπτουν κατά την εργασία του.

Όπως σημειώνει, η εποπτεία αποτελεί μέσο επαγγελματικής ανάπτυξης αλλά και προστασίας του θεραπευόμενου και θα πρέπει να συνεχίζεται σε όλη την επαγγελματική πορεία.

Σημαντική θεωρεί επίσης τη συνεχιζόμενη πιστοποιημένη επαγγελματική εκπαίδευση, μέσω της οποίας οι ψυχοθεραπευτές ανανεώνουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους και παρακολουθούν τις εξελίξεις στον τομέα.

«Χρειάζονται σαφείς κανόνες»

Ο κ. Σιούερ αναφέρει ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει ακόμη αυτοτελές νομοθετικό πλαίσιο που να ρυθμίζει συνολικά το επάγγελμα της ψυχοθεραπείας, επισημαίνοντας ότι η αναγνώριση εκπαιδευτικών προγραμμάτων από αξιόπιστους ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για την αξιολόγηση της επαγγελματικής κατάρτισης.

Παράλληλα, σημειώνει ότι ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Ψυχοθεραπευτών εφαρμόζει συγκεκριμένα κριτήρια για την αποδοχή πλήρων μελών, τα οποία αφορούν, μεταξύ άλλων, την εξειδικευμένη εκπαίδευση, την προσωπική θεραπεία, την κλινική εμπειρία και την εποπτεία.

Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι η ιδιότητα μέλους ενός επαγγελματικού συνδέσμου δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρατική ρύθμιση.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ένα σαφές πλαίσιο θα επέτρεπε στους πολίτες να γνωρίζουν ποιοι διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα για την άσκηση της ψυχοθεραπείας, ενώ παράλληλα θα καθόριζε κριτήρια επαγγελματικής επάρκειας, όρια ευθύνης, υποχρεώσεις εποπτείας και συνεχιζόμενης εκπαίδευσης, καθώς και διαδικασίες δεοντολογικού ελέγχου και διαχείρισης παραπόνων.

Όπως υποστηρίζει, χωρίς ένα κοινό πλαίσιο ο πολίτης που αναζητά βοήθεια ενδέχεται να δυσκολεύεται να διακρίνει μεταξύ διαφορετικών επιπέδων εκπαίδευσης και επαγγελματικής εμπειρίας.

«Η εμπιστοσύνη είναι η βάση της θεραπευτικής σχέσης. Οι σαφείς κανόνες είναι ένας ουσιαστικός τρόπος να την προστατεύσουμε», καταλήγει.