Τα ινομυώματα συνδέονται και με καρδιακή νόσο

Τα ινομυώματα της μήτρας είναι εξαιρετικά συχνά και επηρεάζουν μεγάλο ποσοστό γυναικών. Παρότι πολλές γυναίκες με ινομυώματα δεν εμφανίζουν συμπτώματα, άλλες υποφέρουν από έντονη έμμηνο ρύση, αίσθημα πίεσης στη λεκάνη ή χρόνιο πόνο. Νέα επιστημονικά δεδομένα, ωστόσο, δείχνουν ότι οι επιπτώσεις των ινομυωμάτων ενδέχεται να μην περιορίζονται μόνο στο αναπαραγωγικό σύστημα. Μία πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of the American Heart Association υποδεικνύει ότι τα άτομα με ινομυώματα μήτρας μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Αν και η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι τα ινομυώματα προκαλούν άμεσα καρδιακά προβλήματα, αναδεικνύει μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δύο καταστάσεων.

Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται στον λείο μυϊκό ιστό της μήτρας και εκτιμάται ότι επηρεάζουν έως και το 80% των γυναικών μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Το μέγεθός τους μπορεί να κυμαίνεται από έναν μικρό σπόρο μήλου έως ένα γκρέιπφρουτ. Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση του πόνου, αντισυλληπτικά χάπια για τη μείωση του μεγέθους τους, επεμβάσεις που περιορίζουν την αιμάτωση των ινομυωμάτων ή χειρουργική αφαίρεσή τους. Συνήθως, οι γιατροί επιλέγουν πρώτα λιγότερο επεμβατικές μεθόδους.

Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν η βαθύτερη κατανόηση της σχέσης μεταξύ ινομυωμάτων και καρδιαγγειακού κινδύνου. Οι ερευνητές συνέκριναν περίπου 450.000 γυναίκες που είχαν διαγνωστεί με ινομυώματα με περισσότερες από 2,25 εκατομμύρια γυναίκες χωρίς ινομυώματα. Οι συμμετέχουσες ήταν ηλικίας 18 έως 50 ετών και δεν είχαν ιστορικό υστερεκτομής, εμμηνόπαυσης ή καρδιαγγειακής νόσου.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις γυναίκες για διάστημα έως και 10 ετών ή έως την πρώτη εμφάνιση καρδιαγγειακού επεισοδίου, όπως έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή περιφερική αρτηριοπάθεια. Κάθε γυναίκα με ινομυώματα αντιστοιχίστηκε με πέντε γυναίκες ίδιας ηλικίας χωρίς διάγνωση ινομυωμάτων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφή διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Στην ομάδα των γυναικών με ινομυώματα καταγράφηκαν περίπου 6,5 καρδιαγγειακά συμβάντα ανά 1.000 ανθρωποέτη, ενώ στην ομάδα σύγκρισης περίπου 3 συμβάντα. Οι γυναίκες με ινομυώματα παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά καρδιακών προβλημάτων τόσο στο πρώτο έτος όσο και στη δεκαετία μετά τη διάγνωση.

Σε βάθος δεκαετίας, ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου ανήλθε στο 5,4% για τις γυναίκες με ινομυώματα, σε σύγκριση με 3% για όσες δεν είχαν. Ακόμη και μετά την προσαρμογή για παράγοντες κινδύνου όπως φυλή, σωματικό βάρος, κάπνισμα, διαβήτη και αρτηριακή πίεση, οι γυναίκες με ινομυώματα παρουσίασαν κατά 81% υψηλότερο κίνδυνο σοβαρής καρδιαγγειακής νόσου μέσα σε 10 χρόνια.

Ιδιαίτερα ανησυχητικά ήταν τα ευρήματα για γυναίκες κάτω των 40 ετών, οι οποίες εμφάνισαν τη μεγαλύτερη αύξηση κινδύνου. Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, ο δεκαετής καρδιαγγειακός κίνδυνος ήταν πάνω από τριπλάσιος σε σύγκριση με γυναίκες χωρίς ινομυώματα.

Οι συγγραφείς της μελέτης τόνισαν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί η σύνδεση και να αποσαφηνιστούν οι βιολογικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται. Μία πιθανή εξήγηση είναι η χρόνια συστηματική φλεγμονή.

Η γιατρός Barbara Levy, επικεφαλής ιατρική σύμβουλος της Visana Health, ανέφερε ότι η σύνδεση δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς η φλεγμονή αποτελεί κοινό παράγοντα κινδύνου τόσο για τα ινομυώματα όσο και για την αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι τα ινομυώματα δεν μπορούν να θεωρηθούν άμεση αιτία καρδιοπάθειας. Αντίθετα, η φλεγμονή πιθανότατα αποτελεί τη ρίζα και των δύο καταστάσεων.

Η ίδια προειδοποίησε κατά της υπερβολικής ανησυχίας, σημειώνοντας ότι οι περισσότερες γυναίκες με ινομυώματα δεν χρειάζονται άμεσο καρδιολογικό έλεγχο. Αντ’ αυτού, συνέστησε την εστίαση στη μείωση της φλεγμονής μέσω υγιεινής διατροφής, τακτικής άσκησης, ποιοτικού ύπνου και διαχείρισης του στρες.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Παρόμοια άποψη εξέφρασε και η χειρουργός Natalya Danilyants, η οποία τόνισε ότι η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία της σοβαρής αντιμετώπισης των ινομυωμάτων. Σύμφωνα με την ίδια, τα ινομυώματα έχουν συστηματικές επιπτώσεις που συχνά υποτιμώνται, ενώ η έγκαιρη και εξειδικευμένη θεραπεία, ιδίως με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, μπορεί να μειώσει τον χρόνιο πόνο και τη φλεγμονή. Όπως υποστήριξε, η αφαίρεση των ινομυωμάτων θα πρέπει να θεωρείται προληπτική φροντίδα υγείας και όχι απλώς προαιρετική επέμβαση.