Η παχυσαρκία αφήνει αποτύπωμα στο ανοσοποιητικό

Η παχυσαρκία μπορεί να αφήνει ένα μακροχρόνιο βιολογικό αποτύπωμα στο ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο ενδέχεται να παραμένει για χρόνια ακόμη και μετά την απώλεια βάρους.

Μελέτη διάρκειας 10 ετών, που δημοσιεύθηκε στο EMBO Reports, δείχνει ότι άτομα που έχουν ζήσει με παχυσαρκία μπορεί να διατηρούν μια μοριακή «μνήμη» της κατάστασης σε σημαντικά κύτταρα του ανοσοποιητικού.

Ερευνητική ομάδα από την Ευρώπη, με επικεφαλής τον καθηγητή Claudio Mauro του University of Birmingham, διαπίστωσε ότι τα βοηθητικά Τ-λεμφοκύτταρα (CD4+) μπορούν να διατηρούν ενδείξεις προηγούμενης παχυσαρκίας ακόμη και μετά τη μείωση του σωματικού βάρους.

Αλλαγές στο DNA μπορεί να παραμένουν για χρόνια

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στη μεθυλίωση του DNA, μια διαδικασία κατά την οποία χημικές ομάδες προσκολλώνται στο DNA των κυττάρων.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι ορισμένες από αυτές τις αλλαγές μπορεί να παραμένουν για 5 έως 10 χρόνια μετά την επιτυχή απώλεια βάρους.

Η παρατεταμένη αυτή «μνήμη» στα βοηθητικά Τ-λεμφοκύτταρα ενδέχεται να επηρεάζει φυσιολογικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού, μεταξύ άλλων τη διαχείριση κυτταρικών αποβλήτων και τη ρύθμιση της γήρανσης του ανοσοποιητικού.

Γιατί οι κίνδυνοι μπορεί να επιμένουν μετά την απώλεια βάρους

Σύμφωνα με τον καθηγητή Claudio Mauro, η μελέτη δείχνει ότι η απώλεια βάρους σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να μην αρκεί για την άμεση εξάλειψη ορισμένων κινδύνων που συνδέονται με την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Η «μνήμη» της παχυσαρκίας μπορεί να εξασθενεί σταδιακά με τη μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους, διαδικασία που, σύμφωνα με τους ερευνητές, ενδέχεται να χρειάζεται 5 έως 10 χρόνια.

Ωστόσο, τονίζουν ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί αυτό το χρονικό διάστημα.

Οι ερευνητές εντόπισαν δύο βασικές βιολογικές διαδικασίες που φαίνεται να επηρεάζονται από τις αλλαγές στο DNA των βοηθητικών Τ-λεμφοκυττάρων.

Η πρώτη είναι η αυτοφαγία, μέσω της οποίας τα κύτταρα απομακρύνουν κατεστραμμένα ή περιττά συστατικά.

Η δεύτερη είναι η ανοσολογική γήρανση, δηλαδή η σταδιακή εξασθένηση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού με την ηλικία.

Η ομάδα σχεδιάζει να μελετήσει θεραπείες που θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού όταν αυτή επηρεάζεται από τις αλλαγές που συνδέονται με την παχυσαρκία.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν μελλοντικά να συμβάλουν στην ανάπτυξη θεραπειών που θα χρησιμοποιούνται παράλληλα με τις υπάρχουσες μεθόδους απώλειας βάρους, με στόχο τη μείωση του κινδύνου μεταβολικών νοσημάτων, καρκίνου και άλλων παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Η μελέτη δείχνει, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, ότι το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να διατηρεί ένα μοριακό αποτύπωμα προηγούμενων μεταβολικών συνθηκών, γεγονός που ενδέχεται να έχει σημασία για τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο εμφάνισης ασθενειών και την αποκατάσταση της υγείας.