Πόσοι βασανίστηκαν ως παιδιά από γονείς που έμεναν μαζί "για τα παιδιά";

Η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι "χιλιάδες" άνθρωποι παγκοσμίως που μάλιστα κάποιοι εξ αυτών δημιούργησαν αργότερα στην ζωή δυστυχισμένες σχέσεις και οικογένειες κουβαλώντας πολλά ψυχολογικά τραύματα...

Διότι αν μείνει ένα ζευγάρι με προβλήματα κάτω από την ίδια στέγη επί σειρά ετών μόνο να να μην στερήσει από τα κοινά του παιδιά την θαλπωρή της οικογένειας, τότε οφείλει να προσφέρει ακριβώς αυτό: Την θαλπωρή και την ηρεμία! Έχοντας όμως ασυνεννοησία και εντάσεις μεταξύ τους, υποβάλλουν απλώς τα παιδιά στο μαρτύριο να μεγαλώνουν μέσα σε καυγάδες και ψυχρότητα. Όπως είναι γνωστό, τα παιδιά δεν επηρεάζονται μόνο από τη δομή της οικογένειας, αλλά κυρίως από την ποιότητα των σχέσεων μέσα σε αυτή. Εκεί διαμορφώνονται οι πεποιθήσεις τους για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.  

Με αυτό κατά νου, δύο ειδικοί στη θεραπεία οικογενειών και ζευγαριών, οι Δρ. Assael Romanelli, Ph.D., LCSW και Galit Romanelli, με άρθρο τους στο Psychology Today, εξηγούν γιατί θέτουν ένα απλό ερώτημα στα ζευγάρια που κάθονται στον καναπέ των γραφείων τους και αναλογίζονται τη συνέχεια της σχέσης τους: 

"Θα θέλατε το παιδί σας να έχει στο μέλλον μια σχέση σαν τη δική σας;".

Για τους περισσότερους ανθρώπους, η απάντηση ανήκει σε μία από τις τρεις κατηγορίες:

Η θετική: «Ναι, το εύχομαι»

Εάν μπορείτε να απαντήσετε καταφατικά, «σημαίνει ότι νιώθετε περήφανοι για αυτό που αποτελείτε πρότυπο. Συνεχίστε να κάνετε αυτό που κάνετε. Αφήστε τα παιδιά σας να δουν τη σχέση στην πράξη. Αφήστε τα να γίνουν μάρτυρες των συζητήσεων, της προσπάθειας, της επιδιόρθωσης μετά από μια σύγκρουση, του χιούμορ και της φροντίδας που δείχνετε ο ένας στον άλλον. Όταν τα παιδιά βλέπουν μια σχέση που λειτουργεί, αποκτούν ένα ισχυρό εσωτερικό μοντέλο για το πώς μπορεί να μοιάζει και να αισθάνεται μια σχέση» εξηγούν.

Η αρνητική: «Αποκλείεται!»

Αν η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο όχι, τότε ίσως είναι καιρός να αλλάξουν τα πράγματα το συντομότερο δυνατό. «Όχι όταν τα παιδιά φύγουν από το σπίτι. Όχι όταν η ζωή γίνει λιγότερο απαιτητική» τονίζουν.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η παραμονή σε μία σχέση χωρίς φροντίδα, χωρίς προσπάθεια και χωρίς εξέλιξη, έχει αντίκτυπο και μάλιστα ισχυρό. «Δείχνει στα παιδιά σας κάτι ουσιαστικό: Οι σχέσεις δεν είναι σταθερές. Μπορούν να εξελιχθούν. Μπορούν να ξαναχτιστούν. Τα ζευγάρια μπορούν, με πολλούς τρόπους, να “ξαναπαντρευτούν” τον ίδιο σύντροφο μεταμορφώνοντας τη σχέση που ήδη έχουν. Όταν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να κάνουν ενεργά αυτή τη δουλειά, εσωτερικεύουν ότι οι σχέσεις είναι δυναμικές και ικανές να εξελιχθούν μαζί τους» αναφέρουν.

«Δεν είμαι σίγουρος/η… εξαρτάται»

 «Αναρωτηθείτε ποια στοιχεία της σχέσης θα θέλατε με χαρά να μιμηθούν τα παιδιά σας και ποια θα ελπίζατε να αποφύγουν. Η δεύτερη λίστα δείχνει ακριβώς πού πρέπει να κατευθύνετε την ενέργειά σας» συστήνουν οι ειδικοί κι εξηγούν ότι υπάρχουν ορισμένοι που έχουν ως κίνητρο τα παιδιά, για να βελτιώσουν τη σχέση τους: «Τόσο το εσωτερικό κίνητρο, όσο και των παιδιών, λειτουργούν εξίσου. Το κλειδί είναι να βρείτε οτιδήποτε δημιουργεί αρκετή ώθηση για να ξεκινήσει ο καθένας από εσάς».

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Όταν οι σύντροφοι νιώθουν σεβασμό και σύνδεση μέσα στη σχέση, τότε αυτή γίνεται πηγή δύναμης και όχι εξάντλησης. Και τότε αναδύεται κάτι ακόμη: Γίνεται η κληρονομιά, ο «πλούτος» σχέσεων που αφήνετε πίσω.  Γι’ αυτό, συνιστούν να επιστρέφετε σε αυτή την ερώτηση ξανά και ξανά: «Ρωτήστε το μία φορά τον χρόνο. Μία φορά τον μήνα. Όποτε νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά. Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξετε πορεία. Και η βελτίωση της σχέσης σας είναι ένα από τα πιο ουσιαστικά δώρα που μπορείτε να προσφέρετε στα παιδιά σας» καταλήγουν.