«Δεν γερνάω με χάρη»: Η Joan Kron, τα λίφτινγκ και η ελευθερία της επιλογής

Όταν η Joan Kron ξεκίνησε να εργάζεται στο περιοδικό Allure το 1991, ήταν 63 ετών. Σε μία βιομηχανία που λατρεύει τη νεότητα, η ηλικία της θεωρήθηκε εξαίρεση. Για την ίδια, όμως, ήταν απλώς ένα ακόμα κεφάλαιο σε μια ήδη πλούσια δημοσιογραφική ζωή. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε ότι αυτή η νέα επαγγελματική αρχή θα οδηγούσε όχι μόνο σε μια πρωτοποριακή καριέρα στην κάλυψη της αισθητικής χειρουργικής, αλλά και σε μια προσωπική πορεία που θα άλλαζε τη σχέση της με το σώμα, τον χρόνο και τον καθρέφτη. Το πρώτο κιόλας έτος στο Allure, μια δημοσιογραφική αποστολή για τις συμβουλευτικές επισκέψεις πλαστικής χειρουργικής την έφερε αντιμέτωπη με κάτι που στα νιάτα της είχε απορρίψει κατηγορηματικά: το λίφτινγκ. Και όμως, όπως λέει σήμερα, ήταν «έρωτας με την πρώτη ανόρθωση». Εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μια εικοσιπενταετής πορεία ρεπορτάζ γύρω από τις αισθητικές επεμβάσεις, σε μια εποχή που τα περισσότερα περιοδικά απέφευγαν το θέμα.

Η σχέση της Kron με τη χειρουργική δεν ήταν ξένη. Ο πρώτος της γάμος, που κράτησε 21 χρόνια, ήταν με έναν γενικό χειρουργό. Στη δεκαετία του ’50, ως Νεοϋορκέζα που ζούσε στη Φιλαδέλφεια, παρακολουθούσε τον σύζυγό της να χειρουργεί με θαυμασμό. Παρόλα αυτά, όταν ως νεαρή γυναίκα παρακολούθησε μια διάλεξη για λίφτινγκ και είδε τις ωμές διαφάνειες της επέμβασης, γύρισε στη διπλανή της και είπε: «Όχι εγώ. Ποτέ».

Το «ποτέ» κράτησε δεκαετίες. Μέχρι το 1991, όταν η Kron ήταν πλέον καταξιωμένη δημοσιογράφος, με άρθρα στους New York Times, στο New York Magazine και στη Wall Street Journal, και με τρία βιβλία στο ενεργητικό της. Σε μια εβδομαδιαία σύσκεψη του Allure, η αρχισυντάκτρια Linda Wells ανακοίνωσε ένα θέμα για το αν οι πλαστικοί χειρουργοί πιέζουν ασθενείς να κάνουν επεμβάσεις που δεν χρειάζονται. Το ρεπορτάζ είχε ήδη ανατεθεί σε μια 35χρονη. Η Kron αντέδρασε. Υποστήριξε ότι μια τόσο νεαρή γυναίκα δεν μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει να βλέπεις την απώλεια της νεότητας στο πρόσωπό σου. «Είμαι η μεγαλύτερη εδώ», είπε. «Και είμαι αρκετά μεγάλη για να χρειάζομαι λίφτινγκ, όχι ότι θα το έκανα ποτέ».

Η Wells της έδωσε την ευκαιρία. Και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Ο κόσμος της πλαστικής χειρουργικής στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ήταν σκοτεινός και μυστικοπαθής. Δεν υπήρχε Botox, δεν υπήρχε αισθητική δερματολογία, δεν υπήρχαν τηλεοπτικά shows ούτε λίστες «καλύτερων χειρουργών». Οι διασημότητες δεν μιλούσαν ανοιχτά για τις επεμβάσεις τους. Οι πληροφορίες περνούσαν από στόμα σε στόμα. Με τη βοήθεια μιας καλά ενημερωμένης πηγής, η Kron έκλεισε τα πρώτα της ραντεβού.

Η πρώτη εμπειρία ήταν σοκαριστική. Ο γιατρός στάθηκε πίσω της μπροστά σε έναν μικρό καθρέφτη και άρχισε να απαριθμεί τις «ατέλειές» της. «Δεν έχετε δει τη γραμμή του σαγονιού σας εδώ και 15 χρόνια», της είπε. Στο τέλος, της παρουσίασαν ένα λογαριασμό σχεδόν 20.000 δολαρίων, ποσό που σήμερα θα ξεπερνούσε τις 40.000. Δεν έκλεισε ημερομηνία. Όμως, τρία ραντεβού αργότερα, είχε περάσει τη γραμμή από την παρατήρηση στη συμμετοχή: υπέγραψε για λίφτινγκ, ανόρθωση ματιών και ήπια αισθητική παρέμβαση στα χείλη.

Η απόφαση προκάλεσε αντιδράσεις. Ο δεύτερος σύζυγός της, διαφημιστής, αμφισβήτησε την επιλογή. Τα παιδιά της έλεγαν «είσαι όμορφη έτσι». Άλλοι τής εξομολογήθηκαν ότι μετάνιωσαν που δεν το έκαναν ποτέ. Η Kron τονίζει πως όποιος επιλέγει αισθητική επέμβαση πρέπει να είναι προετοιμασμένος: όλοι έχουν άποψη.

Η ανάρρωση έγινε σε νοσοκομείο, για λόγους ασφάλειας λόγω ηλικίας. Οι πρώτες ημέρες ήταν δύσκολες, με πρήξιμο και μελανιές, αλλά όχι όπως στους μύθους του Χόλιγουντ. Μέσα σε δύο εβδομάδες, η ίδια δεν μπορούσε να πιστέψει την αλλαγή. «Ήμουν εγώ», λέει, «αλλά μια πιο ξεκούραστη, νεότερη εκδοχή μου». Το αποτέλεσμα άξιζε τον πόνο, την ταλαιπωρία και τα χρήματα.

Με τα χρόνια, προχώρησε σε ακόμα δύο λίφτινγκ, καθώς και σε ενδοσκοπικό brow lift όταν εμφανίστηκαν νέες, λιγότερο επεμβατικές τεχνικές. Πιστεύει στη μετριοπάθεια και όχι στις πρόωρες παρεμβάσεις. «Αν δεν έχεις κάτι να σηκώσεις, γιατί να το κάνεις;» λέει. Το λίφτινγκ, υποστηρίζει, δεν σταματά τον χρόνο, απλώς τον γυρίζει λίγο πίσω.

Σήμερα, στα 98 της, η Joan Kron δεν ισχυρίζεται ότι νίκησε τη γήρανση. Όμως πιστεύει ότι δείχνει λιγότερο «κουρασμένη από τη ζωή» και ότι αυτό επηρέασε τον τρόπο που την αντιμετώπιζαν οι άλλοι, και τον τρόπο που αντιμετώπιζε η ίδια τον εαυτό της. Δεν προτείνει την αισθητική χειρουργική ως λύση για όλους. Υπερασπίζεται, όμως, το δικαίωμα της επιλογής, μακριά από ντροπή και υποκρισία.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

«Δεν γερνάω με χάρη», λέει με χιούμορ. «Γερνάω αντι-χαριτωμένα». Και ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο ειλικρινές μάθημα που προσφέρει η ιστορία της: όχι για το πώς να μείνεις νέος, αλλά για το πώς να παραμένεις ο εαυτός σου, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεσαι.