Καφές: Σύμμαχος ή κίνδυνος για την ψυχική υγεία;

16 Απριλίου 2026, 09:59

Η μέτρια κατανάλωση καφέ φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, όπως καταγράφεται σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Affective Disorders.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Euronews, η έρευνα καταδεικνύει πως η κατανάλωση δύο έως τριών φλιτζανιών καφέ ημερησίως μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στην ψυχική υγεία, ιδιαίτερα στους άνδρες, ενώ η υπερβολική κατανάλωση με πέντε ή περισσότερα φλιτζάνια την ημέρα, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο.

Η μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα άνω των 460 χιλ. ατόμων από την UK Biobank, ηλικίας 40 έως 69 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για διάμεσο χρονικό διάστημα 13,4 ετών.

Όπως σημειώνεται, οι συμμετέχοντες κατέγραψαν τις καθημερινές τους συνήθειες κατανάλωσης καφέ, συμπεριλαμβανομένου του τύπου (ντεκαφεϊνέ, στιγμιαίος ή αλεσμένος).

Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ένα μοτίβο σχήματος J, σύμφωνα με το οποίο τόσο η χαμηλή και η υψηλή κατανάλωση δεν προσφέρουν τα ίδια οφέλη με τη μέτρια.

Ισχυρότερη η επίδραση στους άνδρες

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η συσχέτιση μεταξύ κατανάλωσης καφέ και διαταραχών διάθεσης ήταν εντονότερη στους άνδρες, γεγονός που υποδηλώνει πιθανές διαφοροποιήσεις ανά φύλο.

Σημειώνεται πως το επιστημονικό ενδιαφέρον για τον ρόλο της διατροφής στην πρόληψη και τη διαχείριση των ψυχικών διαταραχών εντείνεται ολοένα και περισσότερο.

Πιθανός μηχανισμός δράσης

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο καφές περιέχει πάνω από χίλιες βιοδραστικές ουσίες, όπως καφεΐνη, πολυφαινόλες και διτερπένια.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της καφεΐνης και του χλωρογενικού οξέος ενδέχεται να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου.

Συγκεκριμένα τονίζεται πως η καφεΐνη φαίνεται να δρα νευροπροστατευτικά μέσω ενεργοποίησης και αναστολής συγκεκριμένων υποδοχέων στον εγκέφαλο, περιορίζοντας τη δυσλειτουργία που προκαλείται από το στρες.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με ψυχικές διαταραχές, οι οποίες αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας ενισχύοντας την ανάγκη για αποτελεσματικές προληπτικές στρατηγικές.

Της Τζούλιας Σουππουρή