Η γη ίσως έχασε την «ασπίδα» του ήλιου

Δύο νέες μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από τη NASA δείχνουν ότι η δραστηριότητα του Ήλιου και η πορεία του ηλιακού συστήματος μέσα στον Γαλαξία μπορεί να έχουν επηρεάσει σημαντικά την ιστορία και το κλίμα της Γης.

Οι ερευνητές εξέτασαν, μεταξύ άλλων, την ηλιόσφαιρα, την τεράστια προστατευτική περιοχή που δημιουργεί ο ηλιακός άνεμος γύρω από το ηλιακό σύστημα.

Η γη μπορεί να βρέθηκε έξω από την ηλιόσφαιρα

Σύμφωνα με υπολογιστικές προσομοιώσεις, ο Ήλιος πέρασε τουλάχιστον τρεις φορές τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια από ιδιαίτερα ψυχρές περιοχές του Γαλαξία, γεμάτες αέριο και σκόνη.

Οι λεγόμενες «ψυχρές νέφες» μπορεί να πίεσαν την ηλιόσφαιρα, περιορίζοντας σημαντικά το μέγεθός της.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ηλιόσφαιρα ενδέχεται να συρρικνώθηκε σε μέγεθος μικρότερο από την τροχιά της Γης, αφήνοντας προσωρινά τον πλανήτη έξω από την προστατευτική της περιοχή.

Οι περίοδοι αυτές τοποθετούνται περίπου πριν από 2 έως 3, 6 έως 7 και 13 έως 14 εκατομμύρια χρόνια.

Οι ερευνητές εξετάζουν αν τέτοιες αλλαγές στο διαστρικό περιβάλλον μπορεί να επηρέασαν το κλίμα της Γης και να συνέβαλαν σε ορισμένες μακροχρόνιες κλιματικές μεταβολές.

Πώς ο νεαρός ήλιος μπορεί να κράτησε τη γη ζεστή

Η δεύτερη μελέτη επικεντρώνεται στην πρώιμη Γη και στο λεγόμενο «παράδοξο του αμυδρού νεαρού Ήλιου».

Πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Ήλιος ήταν περίπου 70% τόσο φωτεινός όσο σήμερα. Ωστόσο, γεωλογικά στοιχεία δείχνουν ότι στη Γη υπήρχε υγρό νερό.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις του νεαρού Ήλιου μπορεί να έπαιξαν ρόλο στη διατήρηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Σε εργαστηριακά πειράματα, τα ενεργειακά σωματίδια από τις εκλάμψεις προσομοιώθηκαν σε αέρια που θεωρείται ότι υπήρχαν στην πρώιμη ατμόσφαιρα της Γης.

Το πείραμα οδήγησε στον σχηματισμό υποξειδίου του αζώτου, ενός ισχυρού αερίου του θερμοκηπίου.

Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι ακόμη και μικρή ποσότητα του συγκεκριμένου αερίου θα μπορούσε να διατηρήσει τις θερμοκρασίες της Γης πάνω από το σημείο πήξης του νερού.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η έντονη δραστηριότητα του νεαρού Ήλιου μπορεί να βοήθησε όχι μόνο στη διατήρηση υγρού νερού, αλλά και στη δημιουργία συνθηκών ευνοϊκών για τις χημικές διεργασίες που προηγήθηκαν της ζωής.

Συνολικά, οι δύο μελέτες δείχνουν ότι η Γη δεν εξελίχθηκε απομονωμένη, αλλά επηρεάστηκε διαχρονικά τόσο από τη δραστηριότητα του Ήλιου όσο και από το διαστρικό περιβάλλον μέσα από το οποίο κινείται το ηλιακό σύστημα.

Απολαμβάνετε το περιεχόμενο μας? Εγγραφείτε στο newsletter μας!

Η καλύτερη κατανόηση αυτής της σχέσης μπορεί να προσφέρει νέα στοιχεία για την κλιματική ιστορία της Γης, την εξέλιξη της ζωής και τις συνθήκες που κάνουν έναν πλανήτη κατοικήσιμο.