Γιατί η κακή τήρηση του χρόνου μπορεί να είναι σύμπτωμα ΔΕΠΥ

05 Ιανουαρίου 2026, 10:43

Η δυσκολία γνωστή ως «τυφλότητα στον χρόνο» (time blindness) είναι ένα καλά τεκμηριωμένο χαρακτηριστικό της Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), αλλά δεν αποτελεί αυτόματη δικαιολογία για καθυστερήσεις.

Παράδειγμα αποτελεί η ιστορία της Alice Lovatt, μουσικού και εργαζομένης στο Λίβερπουλ, η οποία όπως περίγραψε, πάντα καθυστερούσε και ένιωθε στρες και ντροπή, μέχρι που διαγνώστηκε με ΔΕΠΥ σε ηλικία 22 ετών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Euronews, η τυφλότητα στον χρόνο αναφέρεται σε προβλήματα στην εκτίμηση του πόσο διαρκούν οι δραστηριότητες ή στο πώς περνάει ο χρόνος και έχει συνδεθεί όχι μόνο με τη ΔΕΠΥ, αλλά και με τον αυτισμό.

Πρόσφατα, η έννοια έχει κερδίσει δημοσιότητα στα κοινωνικά δίκτυα, πυροδοτώντας συζήτηση για το πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή μεταξύ μιας αναγνωρισμένης κατάστασης και συμπεριφορών που θεωρούνται ακατάστατες ή αγενείς.

Τι λένε οι ειδικοί για την τυφλότητα στον χρόνο

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η τυφλότητα στον χρόνο σχετίζεται με τις εκτελεστικές λειτουργίες στον μετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου και μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή ζωή, την εργασία και τις κοινωνικές σχέσεις.

Η ψυχοθεραπεύτρια κ . Stephanie Sarkis, τόνισε ότι, αν η χρόνια καθυστέρηση είναι μόνο ένα από τα πολλά συμπτώματα, μπορεί να υποδεικνύει μια θεραπεύσιμη κατάσταση.

«Ο οποιοσδήποτε μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα με την καθυστέρηση, απλώς στη ΔΕΠΥ υπάρχει λειτουργική εξασθένιση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σημειώνεται πως ορισμένοι άνθρωποι αργούν λόγω άγχους, όπως η δυσκολία με μικρές κοινωνικές συνομιλίες, ενώ άλλοι μπορεί να χρησιμοποιούν την καθυστέρηση για να ανακτήσουν την αίσθηση ελέγχου στη ζωή τους.

Ο κ. Jeffrey Meltzer, θεραπευτής στις ΗΠΑ, σύγκρινε αυτή τη συμπεριφορά με την «αναβλητικότητα της εκδίκησης στον ύπνο» (revenge bedtime procrastination), όταν οι άνθρωποι μένουν ξύπνιοι αργά για να κερδίσουν προσωπικό χρόνο μετά από μια απαιτητική ημέρα.

Στο δημοσίευμα σημειώνεται πως πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί είναι η καθυστέρηση που πηγάζει από αίσθημα υπεροχής ή δικαιώματος.

Συγκεκριμένα, άτομα που θεωρούν ότι ο χρόνος τους είναι πιο σημαντικός από των άλλων μπορεί να δίνουν στον εαυτό τους άδεια να αργούν, ενώ συχνά εμφανίζουν και άλλες συμπεριφορές υπεροχής, όπως εντυπωσιακές εισόδους ή παρκάρισμα σε θέσεις για ΑμεΑ.

Στρατηγικές για τη διαχείριση του χρόνου

Οι ειδικοί προτείνουν εργαλεία και στρατηγικές για όσους δυσκολεύονται με την τυφλότητα στον χρόνο, είτε έχουν ΔΕΠΥ είτε όχι.

Η κ. Sarkis συστήνει τη χρήση έξυπνων ρολογιών ή πολλαπλών ρολογιών, την αποφυγή περισπασμών από το κινητό, τη διαίρεση μεγάλων εργασιών σε μικρότερα βήματα και την αποφυγή υπερπρογραμματισμού.

Η Lovatt υιοθέτησε αυτές τις τεχνικές στην καθημερινότητά της, δίνοντας στον εαυτό της περισσότερη ώρα από ό,τι νομίζει ότι χρειάζεται, χρησιμοποιώντας εφαρμογές για να μπλοκάρει περισπασμούς και κρατώντας λεπτομερείς λίστες για το πόσο χρόνο χρειάζονται οι καθημερινές δραστηριότητες.

Αυτό που κάποτε φαινόταν μια 20λεπτη πρωινή ρουτίνα αποδείχθηκε ότι απαιτεί 45 λεπτά, από το να σηκωθεί από το κρεβάτι μέχρι να βρει τα παπούτσια της.